Członkami Rady są:

Agnieszka Bebłowska Bednarkiewicz

Historyczka sztuki, kuratorka Galerii Kordegarda NCK. 

Kuratorka i koordynatorka wystaw, między innymi: „Album rodzinny. Zdjęcia, które Żydzi zabrali ze sobą (2018), „Ojcowizna. Zenona Olejniczak” (2018), „Pamięć. Wystawa w 75 rocznicę wyzwolenia niemieckiego, obozu koncentracyjnego i zagłady Auschwitz-Birkenau (2020), „Tchórzewski. Inne spojrzenie” (2020), „Obecność. Magdalena Gross/ Gela Seksztajn” (2021), „Kolekcja Osieki” (2021), „Henryk Morel. Znaki” (2022), „Pożoga” (2022), „Państwowiec/ Jan Szczepkowski”, „Patriota/ Artur Szyk” (2023), „Kobieta wyzwolona. Polskie art déco w ceramice” (2024), „Referat Graficzny” (2024). 

Autorka tekstów z zakresu historii sztuki, między in. o Jerzym Nowosielskim, Jerzym Tchórzewskim, Lucasie Cranachu, Zenonie Olejniczaku publikowanych w katalogach i kwartalnikach. Autorka opowiadań i książek dla dzieci i dorosłych pisanych pod pseudonimem. Jurorka w konkursach architektonicznych Konkursu Kształtowania Przestrzeni IARP. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. 

Katarzyna Haber

historyczka sztuki, stypendystka ICOMOS IFLA University of York, wykładowczyni WSEiZ, kuratorka Galerii Kordegarda NCK, kuratorka Galerii Apteka Sztuki, organizatorka Festiwalu Warszawskich Galerii WarsawByArt, kuratorka i koordynatorka ok. 190 wystaw (m.in. J. Czapskiego we współpracy kuratorskiej z E. Skoczek, C. Norwida, B. Schulza i L. Cranacha, J. Hałasa, A. Strumiłły itd.), autorka artykułów o sztuce (m.in. PAU PAN, katalogi, katalogi NCK w tym „Sztukmistrz” nagrodzony Nagrodą Feniksa 2022), scenarzystka, rysowniczka. 

Marta Kołacz
kuratorka i wykładowczyni, historyczka i krytyczka designu, animatorka kultury. Wcześniej kuratorka programowa Oddziału Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku, kuratorka Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu, w tym m.in. adresowanego do młodych artystów PRZEprojektu (wspólnie z Piotrem Lisowskim) czy poświęconego polskiemu projektowaniu Festiwalu Architektury i Wzornictwa TORMIAR (wspólnie z Cezarym Lisowskim). Autorka licznych wystaw, projektów z zakresu edukacji i partycypacji kulturalnej. W przeszłości związana m.in. ze Stowarzyszeniem Bydgoskie Przedmieście, Stowarzyszeniem Sztuka Cię Szuka, Fundacją Win-Win. Autorka i redaktorka publikacji i artykułów dotyczących współczesnej architektury i designu. Wykładowczyni w Zakładzie Historii i Teorii Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Laureatka stypendium „Młoda Polska”.

Ewa Łączyńska-Widz
historyczka sztuki, dyrektorka Biura Wystaw Artystycznych w Tarnowie. Kuratorka wystaw i długofalowych projektów sztuki współczesnej (m.in. „Alfabet polski”, „Tarnów. 1000 lat nowoczesności” / z Dawidem Radziszewski, „Sen jest drugim życiem” i „Róża jest różą” / z Jadwigą Sawicką). Współredaktorka, z Dawidem Radziszewskim, książki „Tarnów. 1000 lat nowoczesności” (2010). Była jurorką w konkursach, m.in. „Konkurs Fundacji Grey House Szara Kamienica”, „Talenty Trójki”, „Gdańskie Biennale Sztuki”, „Próba 4” Galeria Tarasina w Kaliszu, „Salon Wiosenny 2021” Galeria Sztuki Współczesnej w Opolu. Członkini Sekcji Polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA. Członkini Rady Programowej Galerii ASP Rondo Sztuki w Katowice i BWA Ostrowiec Świętokrzyski. Zainteresowana projektami sztuki współczesnej realizowanymi poza dużymi miastami i łączeniem sztuki z lokalnym dziedzictwem. Zaangażowana w integrację galerii sztuki tworzących ogólnopolską sieć Biur Wystaw Artystycznych. Za popularyzację sztuki współczesnej odznaczona odznakami „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2014) i Brązowym Medalem „Zasłużony dla Kultury Gloria Artis” (2024). 

dr. hab. Piotr Oszczanowski

historyk sztuki, doktor nauk humanistycznych, specjalista sztuki dawnej, głównie nowożytnej. Od 2014 dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu. 

Działalność naukową w zakresie historii sztuki od studiów wiązał z Uniwersytetem Wrocławskim. W 1991 roku obronił dysertację magisterską pt. „Rzeźba manierystyczna z przełomu XVI i XVII wieku w kościele pw. Św. Trójcy w Żórawinie”, w 2001 r. dysertację doktorską „Gerhard Hendrik z Amsterdamu (1559–1615). Życie i twórczość wrocławskiego rzeźbiarza”. Działalność zawodową w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego rozpoczął od 1991 roku jako asystent, następnie od 2002 roku jako adiunkt w Zakładzie Sztuki Nowożytnej, rok później adiunkt w Zakładzie Historii Sztuki Renesansu i Reformacji (do dziś), zaś w latach 2002–2005 pełnił funkcję wicedyrektora IHS UWr. Od 2014 roku pełni funkcję dyrektora Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Od 2015 roku członek Rady do Spraw Muzeów przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego. 

Stypendysta m.in. Uniwersytetu im. Johanna Wolfganga Goethego we Frankfurcie nad Menem, Fundacji Lanckorońskich z Brzezia w Rzymie (1998), Uniwersytetu w Hamburgu (1998–2000); stypendium Fundacji im. Alexandra von Humboldt i Prezydenta Niemiec dr. Romana Herzoga. W latach 2004 i 2005 pełnił staż w Uniwersytecie im. Karola w Pradze. 

W 2023 r. został uhonorowany Śląską Nagrodą im. Juliusza Ligonia „za troskę o dziedzictwo kulturowe Dolnego Śląska, w tym wkład w przywrócenie pierwotnej świetności Ołtarzowi Andreasa Jerina”. 

Paweł Płoski

Teatrolog, redaktor, badacz polityki kulturalnej i organizacji teatru, menedżer kultury. Jako ekspert współpracował z MKiDN oraz wieloma instytucjami kultury teatralnej w Polsce. Wykładowca warszawskiej Akademii Teatralnej. W latach 2019-2024 dziekan kierunku Wiedza o Teatrze AT. 

W latach 2020-2024 wiceprezes Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych. Od 2022 dyrektor Muzeum Karykatury w Warszawie. Wcześniej kierownik działu literackiego Teatru Narodowego (2009-2020), redaktor miesięcznika „Teatr” (2007-2016). Doktorat w Instytucie Sztuki PAN (2018). Redaktor serii książkowej „Teatr. Krytycy” wydawanej przez Instytut Książki (2014-2016), w której redagował tomy tekstów Jerzego Koeniga i Janusza Majcherka. Jeden z koordynatorów obchodów stulecia urodzin Erwina Axera (2017). Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi (2024). 

Tomasz Rudomino

Dziennikarz, krytyk sztuki, podróżnik. Absolwent Historii Sztuki na Uniwersytecie Warszawskim oraz na Sorbonie w Paryżu. 

Pracował w tygodniku „Kultura” jako publicysta. Swoje artykuły publikował w „Polityce”, „Sztuce”, „Literaturze”, „Projekcie”, Życiu Warszawy”, „Voyage”, „Podróżach”. W przeszłości był redaktorem naczelnym miesięcznika „Sztuka Polska”, a także tygodnika „Kobieta i Życie”. Laureat Nagrody im. Stanisława Wyspiańskiego I stopnia w dziedzinie krytyki artystycznej. 

Stypendysta Rządu Francuskiego. Napisał m.in: “Mały leksykon sztuki najnowszej”, “Podróże po Gauguinie”. Zajmował się szczególnie twórczością artystów pokolenia lat 80. Organizował wystawy i wydarzenia artystyczne. 

Prowadził wykłady z historii sztuki w Zaocznym Studium Reżyserii Teatralnej. Podróżował do wielu krajów na wszystkich kontynentach. Zrealizował ponad 150 filmów dokumentalnych i audycji telewizyjnych obejmujących tematy z zakresu kultury i historii, polskiej i międzynarodowej. Jest laureatem wielu nagród za film o tradycji przewijania zmarłych na Madagaskarze. 

Ma za sobą zrealizowane etiudy filmowe o wielu artystach polskich i zagranicznych. Na co dzień redaguje portal wSztuce.net, poświęcony światowym trendom i zdarzeniom sztuki najnowszej czy fotografii. 

Interesuje go sztuka emigracyjna, głównie polska, ale także w każdym innym obszarze kulturowym i etnicznym. Pasjonuje się japońskim drzeworytem, francuskim nowym realizmem i abstrakcją liryczną. 

Mieszka w Paryżu.